Ook al heeft het behaviorisme al enkele decennia afgedaan, het is toch handig ons te beseffen wat het inhoudt. Sterker nog, misschien is dat besef zelfs nodig om te begrijpen waarom er zo’n ingrijpende verschuiving in het onderwijs heeft plaats gevonden. En eventueel ons eigen onderwijs aan te passen.

Het behaviorisme stelt dat je leert van iemand die de kennis overdraagt. Om goed te kunnen leren is het van belang te herhalen en positieve bekrachtiging te krijgen. Het idee lijkt – nu ik er zo over nadenk – een beetje op dat waar de bioloog Pavlov zo beroemd mee is geworden.

Meer van deze tijd is het sociaalconstructivistisch denken. Deze stroming wil af van het idee van vaststaande kennis. Meerbepaald wil ze af van het idee dat de docent identieke stof in een vaste volgorde aanbiedt aan een groep lerenden met verschillende leerstijlen en leerbehoeften. De verantwoordelijkheid van de lerende wordt belangrijker, evenals samenwerkend leren en de leeromgeving betekenisvol en relevant maken. Dat klinkt wel erg als differentiatie